Sarpur fyrir apríl, 2008

Fyrirlestra-stress

(Ég) Hélt tölu á málþingi í gær. Málþing um hópastarf í æskulýðsstarfi þar sem ég fór í gegnum reynslu mína af vinnu af mínum hóp síðasta árið. Eftir mikinn undirbúning og mikla æfingu þá held ég að ég hafi bara staðið mig ágætlega. Það var hlegið á réttum stöðum, eða þegar ég reyndi að vera fyndinn, ég hljómaði held ég ekki stresaður og ég fékk mikið hrós fyrir. Sérstaklega þar sem ég var áberandi yngsti fyrirlesarinn með mjög svo óformlegan fyrirlestur.

Það er samt pínu fyndið hvað líkaminn er ekki alveg tengdur við hausinn á manni stundum. Ég var alveg með efnið pottþétt í hausnum á mér, en þegar á hólminn var komið þá virtist líkaminn vera eitthvað stressaður greyið þar sem hann titraði svona rosalega stundum að ég lagði bara cue-kortin mín á púltið til þess að vera ekki að auglýsa þessa vanhæfni mína. En það er samt æðisleg tilfinning þegar maður fær áhorfendur á sitt band og róast vel niður eftir fyrsta brandarann, þá heldur maður bara ótrauður áfram. „Public speaking“ stress er nefnilega alveg mjög hátt á skalanum yfir það sem fólk vill helst ekki láta koma fyrir sig, þannig að svona létt stress er bara jákvætt. Minnir mig á þegar ég var að byrja að spila á tónleikum, þá fann maður alltaf fyrir nettu stressi áður en maður fór á svið.

Ég var búinn að kynna mér hin og þessi fyrirlestraform til þess að reyna að vera ekki bara enn einn gaurinn með leiðinlega tölu. Ég einbeitti mér að því að vera hnitmiðaður og skýr milli þess sem ég sagði fyndnar sögur úr starfinu sem vöktu mikla lukku. Glærusýningin mín var algerlega tilganglaus án mín með samhengislausum stikkorðum til að styðja mál mitt, ekki samansafn upplýsinga sem fólk les á meðan það gleymir fyrirlesaranum. Þannig að ég var vonandi það óhefðbundinn til að fólk muni eftir manni.

Annars bendi ég bara á þetta vídjó máli mínu til stuðnings. Alveg frábær leið til að komast að hinu gullnu reglum fyrirlestra.

Auglýsingar

Prófar-veður

Ég fagna því alltaf þegar prófavertíðin gengur í garð í maí. Maður getur alltaf treyst því að þegar allir eru sveittir yfir bókunum þá lætur sólin sjá sig, hitinn hækkar upp úr öllu valdi og manni líður virkilega vel í sumar-stemmningunni. Alveg hreint frábært fyrir vinnandi mann eins og mig sem getur notið sólarinnar og veðursins á meðan hinir sitja með dregið fyrir gluggana til þess að láta ekki stöðugt minna sig á hversu frábært veðrið er.

Svona verður þetta í tvær vikur. Þá eru flest próf búin og þá kemur leiðinlegt veður aftur. Þannig er það bara. Óskrifað lögmál prófatarna.

Fasteignaleigu-prettir

Undanfarna daga hef ég verið að leita mér að íbúð í miðborg Madrid. Fyrir þá sem ekki vita er ég á leiðinni út í nám í „Audio Engineering“, sem engum manni dyttti í hug að beinþýða yfir á íslensku og ákvað að slá tvær flugur í einu höggi og betrumbæta spænskuna mína í leiðinni. Þess vegna varð höfuðborg Spánar fyrir valinu og er ég búinn að skoða idealista.com og craigslist.com meira en eðlilegt þykir seinustu vikurnar.

Á Craigslist.com er hægt að skoða smáauglýsingar þar sem fólk lýsir eftir leigjendum en einnig er hægt að fá sína eigin smáauglýsingu birta. Og til að auka líkurnar mínar ákvað ég að skella einni svoleiðis þar inn. Nema hvað, það vakna alltaf miklar grunsemdir hjá mér þegar ég á við fólk sem sendir mér e-mail vegna íbúðaleigu. Ég á mjög erfitt með að treysta því að fólkið sé í raun og veru það sem það segir sig vera.

Ég lenti t.d. í einni um daginn sem sendi mér upplýsingar um íbúðina sína. Allt til alls og rosa fínt. En svo var staðsetningin á henni á absúrdlega góðum stað, myndirnar sem hún sendi mér voru svona thumbnail myndir sem engum dytti í hug að senda til að selja íbúð og svo að lokum kom; „Svo millifærirðu bara til að byrja með með Western Union fyrstu greiðsluna“. Kannski virkar að pretta fólk svona, en þegar það stendur á Craigslist síðunni að allir sem biðja um Western Union greiðslu séu svikahrappar þá get ég allavega lagt tvo og tvo saman.

Þannig að núna er ég ennþá bara reglulega að skoða auglýsingar með von um að finna fólk sem er í raun og veru að auglýsa íbúðirnar sínar. En ég held að þetta endi bara á því að ég finni hana „on location“ í september, áður en skólinn byrjar. Ég held maður geti bara farið visst langt með þetta í gegnum netið.

Hafið þið átt einhver svona „viðskipti“ í gegnum svona síður?

Viðbót

Því má bæta við færsluna hér fyrir neðan að Gunnar Þór Magnússon, sem býr ekki á Íslandi né með nein ítök í fjölmiðlaheiminum fær að njóta sín í 24 Stundum á fimmtudag þar sem hluti blogg-greinar hans kemur fyrir í „Bloggarinn“ á seinustu síðum 24 Stunda. Ekki mikil frægð það svosem, varla nema 15 sekúndna frægð, ef það.

Sem er ekkert nema sniðugt, og pínu fyndið.

Lifi konungurinn! Þó ekki nema væri í skamma stund!

Ég vil óska Gunna til hamingju með að vera í fyrsta sæti á wordpress listanum. Ó hinn mikli heiður að vera þar eftstur á blaði. Man ég þá tíma er ég tróndi þar á toppi texta-veraldar minnar, jafn fljótt og ég var steyptur af stóli. Ó bjóðum hinn mikla penna Gunna velkominn á hinn tímabundna topp tilverunnar í bloggheimum.

Sjá!

Fastest Growing WordPress.com blogs

  1. zeta fall gunna
  2. “When walking, walk. When eating, eat.”
  3. Don’t treat me any differently than you would the queen!!!
  4. 4. flokkur KA – Handbolti
  5. Tilvistarblogg skuggans
  6. Linda
  7. Sindri Hornafirði

Furðulegheit fortíðar.

Í gær hélt ég að tónleikarnir framundan yrðu ósköp venjulegir. Reyndar kom það upp að þeir voru óvenju góðir og böndin sem voru að spila voru næstum því öll pottþétt á sínu og með mjög flott lög og sviðsframkomu. Það óvenjulega við tónleikana voru ekki tónlistarlegs eðlis, heldur frekar hvað heimurinn heldur ávallt áfram að minnka í kringum mig.

Þetta er svo lítill heimur, hef ég hugsað mjög oft við margar aðstæður sem ég hef lent í. Manneskja sem ég hef hangið með á börum Barcelona rekst óvart á mig hálfu ári seinna á labbi í London, þar sem við hvorug eigum heima og tilviljun ein réð því að við hittumst aftur. Hálfu ári eftir að ég kynnist nokkrum Bandaríkjamönnum í Marokkó þá hitti ég einn þeirra á rölti í Barcelona. Heimurinn þrengist eftir því sem þú þekkir fleiri og á einhverjum tímapunkti verður óumflýjanlegt að hitta alltaf einhvern sem þú þekkir hvar sem er í heiminum.

En í gær labbaði ég í rólegheitum upp á svið og þar segir strákur við mig: Heitir þú ekki Björgvin? Jú, játa ég og hugsaði ekkert frekar út í það fyrr en hann hélt áfram með spurningunni: Og bjóst út í Minnesota?

Nota bene bjó ég út í Minnesota þegar ég var fimm ára og möguleikinn á að hafa myndað einhver minnug tengsl við einhvern þar úti eru hverfandi eftir 18 ár. Þannig að það kom alveg flatt upp á mig þegar hann sagði: já, ég heiti Bjarki og var með þér þarna.

Þá flugu milljón minningar í gegnum hausinn á mér…….Bjarki, bjarki, bjarki, bjarki…..BJARKI!? Bjarki sem keyrði yfir landið með mér Bjarki? Spurði ég alveg gáttaður. Strákurinn sem var tveggja ára síðast þegar ég sá hann og ekki með draumóra um að verða einhverntímann fantagóður bassaleikari jánkaði því.

Alveg hreint ótrúlegt að hitta fólk sem maður eyddi víst massífum tíma með fyrir átján árum aftur, við allt aðrar aðstæður og í raun og veru allt aðrar persónur.

Lúkas & Depill – Tango & Cash

Depillinn

Hundurinn á heimilinu fékk nýtt heimili í dag. Það er þessi þarna uppi sem er ofaní töskunni. Hann dó ekkert eða neitt svoleiðis. Við þurftum bara að losa okkur við hann. Því miður, því eins þreytandi geltir og hann var þá elskuðu við hann öll mjög mikið og þurfti mikið til að losa okkur við hann. Það var alveg hægara sagt en gert og mjög erfitt því maður var á einhvern hátt orðinn vanur gelgjulega geltinu hans þegar maður kom heim á daginn. En vegna aðstæðna var kominn tími til þess að við fyndum handa honum nýtt heimilinu. Því það kom aldrei til greina að lóga greyinu.

En nóg um sorgina sem fylgir því. Sú æðislega tilviljun olli því að kona á Akureyri tók við honum. Og ekki nóg með það heldur eignaðist hann frægan stjúpbróður, hinn ódauðlega Lúkas. Mögulega frægasta hund Íslandssögunnar. Mér finnst þetta bara svo fyndið að ég varð að deila þessu með ykkur. Vá, mér finnst bara eins og einhver nákominn mér hafi flutt stofnað hljómsveit með Lukas Rossi. Þeir eru nú nauðalíkir.